Burası İstanbul tarihi saltanatların hüküm sürdüğü eski metropol,

tiner koklayıp;

köprü altlarında çıplak yatan çocuklarıyla,

elde şarap paranoyakça doLAşan berduşlarıyla.

Köşe başlarını tutan serserilerinden,

sokaklardaki it dalaşlarına dek uzanan serüvenleri ile

birlikte yaşadığımız şehir.

Acının ve sevincin bir arada olduğu

yedi tepesinde;

yedi veren güllerin açmadığı

etimize kemiğimize işleyen,

hüznün kenti burası İSTANBUL

yüreğimizin orta yeri....

Güzel kız;

ufkumun penceresinde açan çiçek

karanlığımı aydınlatsın diye;

yüreğimin kıyısında güneş gibi büyüttüm gül suretini.

Henüz 20'sindeyim

kafamda kavgalı günler var,

senden önce bir çok kez sevdim

ama

ellerine  dahi dokunamadım o esmer kızın..

Güzel kız;

Kafandaki şimşekli düşleri,ellerime bırak

kaçak buluştuğumuz o sokaklar da

şimdi gölgem ay ışığı kovalamakta.

Ellerimi boşa arama

umutlarımız gece vardiyasında

acımasız bir sevdaya düştük

pencereni sakın açma.. 

bırak yasadışı kalsın bu aşk

şimdilik bana uğrama.